Metodyka nauczania

Metodyka nauczania języka angielskiego

Co to jest Webquest?

Webquest! Co to jest Webquest?

WebQuest to nowatorska metoda pracy z uczniami wykorzystująca technologię informacyjną. Celem podstawowym tej metody jest przedstawienie nowego sposobu pracy wykorzystującego elementy uczenia się zespołowego opartego na idei konstruktywizmu, czyli budowania własnej wiedzy w oparciu o Internet.
Model poszukiwania wiedzy w oparciu o Internet - nazwany WebQuest - został opracowany w 1995 roku przez Bernie Dodge'a i Toma Marcha, dwóch nauczycieli z San Diego State University w USA i od tego czasu stosuje go wiele szkól nie tylko w Stanach Zjednoczonych.

Tworzenie webquestu - to łatwiejsze, niż myślisz!

WebQuesty to prawdopodobnie najbardziej dyskutowane i najszerzej stosowane aktywności szkolne wykorzystujące Internet.

Co to są WebQuesty? Co sprawia, że są tak popularne? Jak używać i tworzyć - WebQuesty w klasie? Świat Nauki bada te i inne pytania.

"WebQuest" to, wg Bernie Dodge'a, twórcy koncepcji WebQuestu, aktywność zorientowana na dociekanie, w której większość lub całość informacji uzyskanych przez uczących się pochodzi z Internetu. WebQuesty powstają, aby wydajnie spożytkować czas ucznia, aby bardziej skupić się na użyciu informacji niż na ich szukaniu oraz aby wspomóc myślenie ucznia na poziomie analizy, syntezy i oceny.

Dlaczego webquesty?

"WebQuesty wykorzystują teorię konstruktywizmui są znakomitym narzędziem edukacyjnym" - mówi Kenton Letkeman, twórca wielu znakomitych WebQuestów.

W przypadku wielu projektów badawczych uczniowie wchłaniają informacje i przenoszą je na papier w jednym tylko celu, aby uzyskać dobrą ocenę. WebQuesty stawiają przed uczniami zadania, które pozwalają im wykorzystać wyobraźnię oraz zastosować umiejętność rozwiązywania problemów. Odpowiedzi nie są z góry założone i dlatego muszą być odkryte lub stworzone. Uczniowie muszą zastosować kreatywne myślenie oraz umiejętność rozwiązywania problemów, aby znaleźć rozwiązania stawianych problemów.

WebQuesty są również znakomitym sposobem, aby zaangażować wyobraźnię uczniów oraz pozwolić im na poszukiwanie informacji w sposób przemyślany i kontrolowany. Komunikacja, praca w grupie, rozwiązywanie problemów, krytyczne i twórcze myślenie stają się o wiele ważniejsze w dzisiejszym świecie, niż zadawanie uczniom materiału do zapamiętania.

WebQuesty pozwalają uczniom badać ważne kwestie i znajdować na nie własne odpowiedzi. Szczególnie dotyczy to kwestii kontrowersyjnych, takich jak zanieczyszczenie środowiska, hazard, czy nuklearne odpady, uczniowie muszą zrobić więcej, niż tylko zapamiętać informacje. Muszą je przetworzyć znaczeniowo i na podstawie faktów dojść do moralnych i etycznych wniosków.

Wymiar adaptacyjny, zdolność wprowadzania poprawek do programów edukacyjnych w celu zaadaptowanie wielorakich potrzeb edukacyjnych uczniów, jest również ważną cechą charakterystyczną WebQuestów.

Przy pomocy WebQuestów, uczniowie niepełnosprawni, ze specjalnymi potrzebami, mogą mieć przydzieloną ważną rolę, która sprawi, iż poczują się częścią grupy. Natomiast uczniowie szczególnie zdolni, mogą przeprowadzać bardziej zaawansowane badania i wykonywać zadania ponad wymagany poziom. Zainteresowanie, jakie tego typu projekty wzbudzają, to już rzeczywistość, nie fantastyka!"

Dobrze zaplanowany webquest
Mim Faro utalentowana i pełna zapału nauczycielka Mt. Penn Elementary Center w Pensylwanii niedawno stworzyła swój pierwszy WebQuest. Zgadza się ona z opinią, że WebQuesty to ekscytujące i cenne narzędzie uczenia. "Oczywiście niektóre WebQuesty są lepsze od innych" - dodaje.

"Dobrze zaplanowany WebQuest" - mówi dalej - zawiera przewodnik dla uczniów, twórczy projekt końcowy z miejscem na dowolność oraz źródła informacji łącza, które pomogą odpowiedzieć na pytania oraz wzbogacą projekt.

Dobry WebQuest jest zaprojektowany w ten sposób, aby uczniowie pracowali niezależnie, pozwalając nauczycielowi wspomagać proces uczenia się, a nie jedynie dysponować wiedzą.

Faro radzi nauczycielom rozważającym użycie WebQuestu w klasie, aby zawsze dokładnie sprawdzali WebQuesty, które nie są ich własnymi produktami, aby upewni? się, że informacja jest adekwatna i linki czynne.

Oczywiście najlepsze WebQuesty, takie jak Traveling through the Solar System Faro, zapewniają adekwatność, ponieważ są skonstruowane zgodnie z programem szkolnym.

"Jeżeli zamierzasz stworzy? WebQuest - podpowiada Faro - przejrzyj już istniejące, biorąc pod uwagę, co ci się w nich podoba, a co nie. A przede wszystkim, odważ się być twórczy!"

Formuła webquestu

WebQuesty wg stosujących je nauczycieli, promują myślenie wysokiego lotu, rozwijają umiejętność rozwiązywania problemów oraz umożliwiają bezbolesną integrację technologii z podstawami programowymi. A stworzenie WebQuestu jest łatwiejsze, niż myślisz! Jest wiele dostępnych stron, które przeprowadzą cię przez ten proces.

Jedną z najbardziej wyczerpujących jest strona WebQuest Page Bernie Dodge'a.
Zgodnie z jego teorią, jest sześć cegiełek WebQuestu:

1. Wprowadzenie spełnia funkcję informującą oraz motywującą uczniów.
2. Zadanie opisuje produkt konńcowy.
3. Proces wyjaśnia strategie, jakie uczeń ma zastosować, aby wykonać zadanie.
4. Źródło to strony internetowe, które uczeń wykorzysta, aby wykonać zadanie.
5. Ewaluacja ocenia rezultaty zadania.
6. Konkluzja podsumowuje zadanie i zachęca ucznia do refleksji na temat procesu i wyników zadania.

Od czego zacząć?
Przed zaprojektowaniem WebQuestu, chcesz zapewne jakiegoś wzorca, który pomoże ci przejść przez ten proces. Pomocnymi może być kilka znakomitych WebQuestów, w tym Sample WebQuest Development ze szkoły w Południowej Karolinie, jak również Toma Marcha Prewriting Your WebQuest. Dostępne w Internecie są również WebQuest Templates Bernie Dodge'a oraz WebQuest Template Szkoły w Spartanburgu.

Proces projektowania
Główne punkty to:

1. Temat
Możliwe, że już zdecydowałeś się na temat związany z bieżącymi wydarzeniami lub z tym zakresem podstawy programowej, ktra jest niewystarczajco przedstawiona w istniejących podręcznikach. Jeżeli natomiast szukasz dopiero tematu, Tom March, współpracujący z Bernie Dodge'm nad pierwszymi WebQuestami, proponuje rozpocząć "tam gdzie jesteś". Jeżeli jest zakres, w którym jesteś specjalistą, coś, czego szczególnie lubisz uczyć lub znasz od podszewki, zacznij od tego. Można także przejrzeć Idea Machine Marcha, która podaje 50 wskazówek stworzonych w celu rozpoczęcia burzy mózgów.

2. Zadanie
To według Dodge'a najważniejsza część WebQuestu. Jego WebQuest Taskonomy: A Taxonomy of Tasks dostarcza jedenaście różnorodnych typów zadań, w tym dziennikarskie, rozwiązywanie tajemnicy, perswazja, wyrabianie opinii. Jeżeli i tu nic nie znajdziesz - nie znajdziesz gdzie indziej.

3. Proces
W tej części zostaną opisane role, które przyjmą uczniowie oraz kroki, jakie podejmą, aby wykonać zadanie. Designing for Success dostarcza nie tylko Listę Projektów, ale również przyjacielską radę dla tych, którzy nie są wystarczająco kreatywni.

4. Źródła
Określ dostępne źródła internetowe na wybrany przez ciebie temat za pomocą analizy haseł z nim związanych i użyj tej listy do szukania odpowiednich stron. Podczas szukania stwórz listę bieżących, odpowiednich również do wieku uczniów stron internetowych. Znakomitym źródłem dla poszukiwań jest Searching With Savvy: The Best Search Engines for Teachers and Students.

5. Ewaluacja
Zgodnie z tym, co mówi Kenton Letkeman, tradycyjne techniki ewaluacyjne nie są najlepszym sposobem oceniania rezultatów WebQuestów, ponieważ może się zdarzyć, że uczniowie nie uczą się tych samych treści. Powinny zatem powstać indywidualne tabele ewaluacyjne zgodne z podstawami programowymi i będące jednocześnie zrozumiałe dla uczniów. Rubric for Evaluating WebQuests Dodge'a również dostarcza kryteriów do oceny WebQuestów realizowanych przez uczniów. WebQuest Evaluation Form Szkoły w Spartanburgu z kolei pozwala na ocenę wartości WebQuestu zanim uczniowie go rozpoczną.

Więcej o WebQuestach można przeczytać na moim autorskim blogu:

Źródło: Edukacja i Dialog

Jak się uczymy?

Jak się uczymy?

Niejednokrotnie zastanawiamy się, dlaczego nie pamiętamy nazwiska naszej koleżanki z pracy lub nie możemy powtórzyć naszego numeru NIP podczas wizyty na stacji benzynowej albo przeciwnie zachodzimy w głowę jak to możliwe, że dokładnie pamiętamy rymowankę albo wiersz, których nauczyliśmy się jeszcze w przedszkolu. Za to wszystko odpowiedzialna jest nasza pamięć.

Niniejszy artykuł jest dla tych wszystkich, którzy w swoim życiu prywatnym lub zawodowym mają do czynienia z przyswajaniem oraz przetwarzaniem informacji, czyli w zasadzie dla każdego. Opisane są w nim zjawiska uczenia się, zapamiętywania i zapominania. Wiedza na temat procesu uczenia się i warunków, w jakich zachodzi pozwala na przyspieszenie i zwiększenie efektywności tegoż uczenia oraz na skuteczne rozwiązywania związanych z nim problemów.

Uczenie się to złożony proces, który prowadzi do względnie trwałej zmiany zachowania powstałej w wyniku uprzedniego doświadczenia. Za uczenie się, a w szczególności za jakość i ilość przyswajanych informacji, odpowiedzialny jest nasz mózg, Naukowcy twierdzą, że możliwości naszego mózgu w zakresie zapamiętywania są nieograniczone. I mają rację. O jego potencjale niech świadczą przykłady ze starożytności. Lucjusz Scypion pamiętał nazwiska wszystkich mieszkańców Rzymu, a Senece wystarczyło tylko raz usłyszeć dwa tysiące słów, aby je zapamiętać i dokładnie powtórzyć.

Tempo uczenia się zależy, oprócz wrodzonych predyspozycji, również od szeregu innych czynników. Pragnę przybliżyć uwarunkowania procesu uczenia się poprzez prezentację czynników mających wpływ na jego przebieg. Po pierwsze, zdolność uczenia się nie jest stała przez całe nasze życie. Jest ona zależna od wieku. Zdolność ta wzrasta od momentu urodzenia do wieku dwudziestu kilku lat, a osiągnięty wówczas poziom tej zdolności utrzymuje się przez jakiś czas bez zmian, aby następnie obniżać się systematycznie.

Po drugie, umiejętność uczenia się jest ściśle powiązana z naszą wiedzą i doświadczeniem. Za każdym razem, gdy uczymy się czegoś nowego nieznana informacja jest analizowana i dołączana w kontekście wiedzy i schematów myślenia już posiadanych i ukształtowanych. Im więcej posiadamy wiadomości o otaczającym nas świecie, rozmaitych zjawiskach i ich właściwościach, tym precyzyjniej opiszemy nowe informacje i tym samym lepiej zespolimy je z istniejącym już systemem naszej wiedzy, na przykład poprzez skojarzenia. W konsekwencji te nowo skojarzone informacje będą znacznie lepiej przecho­wywanie w pamięci w porównaniu z informacjami izolowanymi.

Ponadto, badania naukowe pozwoliły na stwierdzenie ścisłej zależności między poziomem inteligencji a efektami uczenia się. Osoby o wyższym ilorazie inteligencji lepiej przyswajają materiał w sposób logiczny, nie mechaniczny, a tym samym lepiej się uczą i zdobywają lepsze wyniki i oceny w szkole i na studiach.

Kolejnym czynnikiem będącym w ścisłej zależności z procesem przyswajania nowych informacji jest koncentracja uwagi. Podczas uczenia się niezmiernie ważną rzeczą jest koncentrowanie się na przedmiocie i pomijanie bodźców zewnętrznych, które mogą zakłócić ten proces. Za efektywne uczenie się, odpowiada zatem uwaga, która podobnie jak inne zdolności poznawcze może być skutecznie ćwiczona. Podczas treningu uwagi ćwiczona jest umiejętność radzenia sobie z dystraktorami, czyli bodźcami utrudniającymi uczenie się.

W procesie efektywnego uczenia się niebagatelną rolę ogrywa także motywacja, gdyż znacznie łatwiej i lepiej zapamiętujemy te informacje, które chcemy zapamiętać, aczkolwiek jej rola bywa czasem negatywna. Motywacja zbyt silna zamiast podwyższyć poziom aktywności organizmu, dezorganizuje podejmowane działania. Istnieje dwojakiego rodzaju motywacja – wewnętrzna, pochodząca od nas samych (nasze zainteresowania, cele, dążenia, plany) oraz zewnętrzna, która ma swe źródło w otaczającym nas świecie. Spośród tych dwóch typów motywacji ten pierwszy jest znacznie efektywniejszy i prowadzi do skuteczniejszego zapamiętywania.

Innym niezwykle ważnym czynnikiem oddziaływującym na proces uczenia się ma także kwestia właściwego dotlenienia mózgu, który w bezpośredni sposób odpowiada za naszą wydolność intelektualną, w tym za zapamiętywanie. Dlatego należy wspomóc działanie naszego mózgu poprzez właściwe jego dotlenienie, aby uzyskać optymalne efekty podczas nauki. W tym celu powinno się często wietrzyć pomieszczenie, w którym się uczymy. Wskazane jest także systematyczne dostarczanie naszemu mózgowi tlenu na przykład przez uprawianie sportów na świeżym powietrzu lub codzienny spacer.

Niemniej istotnym elementem prowadzącym do sukcesu w procesie efektywnego uczenia wydaje się jednak znajomość technik zapamiętywania, nazywanymi również strategiami przyswajania informacji lub mnemotechnikami. Są to złożone sposoby organizacji informacji w pamięci przy użyciu m.in. wyobraźni, skojarzeń, wizualizacji i map myślowych. Poznane metody zapamiętywania informacji, a w szczególności wykorzystanie swej wyobraźni do ich skojarzenia z wiedzą już nabytą prowadzi do efektywniejszego uczenia się. Im bardziej niezwykłe, absurdalne skojarzenie i dodatkowo powiązane z osobą zapamiętującą, a przez to nacechowane silnym ładunkiem emocjonalnym, tym jego efektywność większa.

Systematyczne powtarzanie zajmuje niezmiernie ważne miejsce w procesie uczenia się. Podczas powtarzania wzmacniamy powstałe uprzednio połączenia między neuronami. Im więcej będziemy ćwiczyć, tym dłużej będziemy pamiętać dany materiał. Ponadto należy pamiętać o tym, aby zagadnieniom trudniejszym, bardziej złożonym poświęcić znanie więcej czasu.

Należy być również świadomym istnienia zjawiska zapominania, który nierozerwalnie łączy się z uczeniem. Gdy uczymy się czegoś nowego najwięcej zapominamy tuż po samej nauce, po czym tempo utraty przyswojonego materiału stopniowo maleje. Dlatego bardzo ważną sprawą jest odbycie sesji powtórkowej zaraz po nauce, po 5 – 10 minutach, a potem w odpowiednim cyklu, po 24 h, następnie po 1 tygodniu, 1 miesiącu, a w końcu po 6 miesiącach. W ten sposób minimalizujemy skutki procesu zapominania.

Ostatnim zagadnieniem mającym wpływ na zwiększenie skuteczności uczenia się jest rozpoznanie własnego stylu uczenia się. Inaczej uczy się słuchowiec (dominacja bodźców słuchowych), inaczej wzrokowiec (dominacja bodźców wzrokowych), a zupełnie inaczej kinestetyk (dominacja bodźców ruchowych). Właściwe rozpoznanie indywidualnego sposobu uczenia się w dużej mierze zadecyduje o efektywności uczenia się.

Uczenie się jest złożonym procesem, który towarzyszy nam od urodzenia i decyduje w dużym stopniu o naszych sukcesach praktycznie we wszystkich dziedzinach życia. Dlatego wiedza o sposobach zwiększenia efektywności uczenia się i czynnikach mających wpływ na jego przebieg powinna być przekazywana uczniom od najmłodszych już lat, obok wiadomości z literatury, chemii czy matematyki. Zagwarantuje to z pewnością szybsze przyswajanie wiadomości przez uczniów, a przez to zwiększy ich satysfakcję i sprawi, że nauka stanie się dla nich przyjemnością, a w dalszej perspektywie przyczyni się do ich lepszego funkcjonowania w społeczeństwie.

Autor: Piotr Skubiński

BIBLIOGRAFIA

Brześkiewicz Z. 1995. Superpamięć, Agencja Wydawnicza Comes
Kurcz I. 1995. Pamięć, uczenie się, język [w] Tomaszewski T. (red.) Psychologia ogólna, PWN
Lindsay P. H., Norman D. A. 1991. Procesy przetwarzania informacji u człowieka, PWN
Lorayne H. 1995. Sekrety superpamięci, Ravi
Smith, N. and M. McCarthy (eds.). 1997.Vocabulary: Description, Acquisition and Pedagogy. CUP
Włodarski Z. 1989. Psychologia uczenia się, PWN
Wortman C.B. Loftus, E.F. 1988. Psychology, Alfred A. Knopf, INC.,

10 nawyków uczniów odnoszących sukcesy

10 nawyków uczniów odnoszących sukcesy

Więc – co dobrzy uczniowie robią?

Zadają pytania

Zadzwoniłem do nauczyciela serii treningowej wideo I nagrałem pytanie „Czy zadali dobre pytanie dzisiaj?” Zaczerpnąłem je z wypowiedzi jednego noblisty. Otóż na pytanie, w jaki sposób stał się takim popularnym naukowcem, jego odpowiedź brzmiała – „Za każdym razem, gdy wracałem do domu ze szkoły, moja mama zawsze mnie pytała – czy dzisiaj zadałeś dobre pytanie?”

Nie odpowiadaj na pytanie, ale zadawaj pytanie. Jednakże w przeciętnej klasie nauczyciel / uczniowie skala pytań jest 30: 1.

Studenci z wyższego poziomu edukacji zadają więcej pytań niż studenci z niższego poziomu edukacji (Daly, Kreiser, & Roghaar, 1994). Podczas zadawania pytań, stajesz się dociekliwy, chcesz znać odpowiedzi. Zwyczajnie tematu nie można przyjąć czy też traktować powierzchownie, należy badać – dociekać. Rezultatem tychże rozpatrywań jest głębsze zaangażowanie.

Stworzyłem plakat na ścianę, który skłania uczniów do zadawania tylko pewnego rodzaju pytań, które to prowadzą do prawdziwego zrozumienia. To czyni ich bardziej samodzielnymi zarządcami, niezależnymi uczniami, będącymi w stanie lepiej zbadać i poznać dane zagadnienie-temat na własną rękę.

Jeśli mamy we właściwy sposób wykorzystać nadchodzącą technologię i ogromny wzrost jakości informacji dostarczanych z sieci należałoby uznać, iż zdolność lepszego zarządzania własnym uczeniem się jest główną umiejętnością.

Myślą o tym, jak się uczą.

Nazywa się to kreatywne-poznawanie, chociaż to słowo nie ma zamiaru podesłać uczniowi przyśpieszonych impulsów. Ale jest to drugi najbardziej udany nawyk.

Oznacza to, że student ma świadomość, że istnieją różne techniki i style uczenia się. Każdy indywidualnie z konsekwencją ocenia, co działa najlepiej na wyżej wspomnianą jednostkę. Będzie zadawać pytania „którego podejście powinnam/powinienem użyć tutaj? ”Czy mogę wykorzystać Mapę Myśli? A może wykorzystać jakieś karty pracy (fiszki)? Albo zorganizować temat w sposób wizualny, obrazowy? Być może lepszym byłoby umieścić sekwencję chemiczną na podłodze i fizycznie przez nią przejść?

Będziemy oczekiwać, aby móc rozwiązać większość problemów samodzielnie, ponieważ wiemy, że posiadamy skrzynkę z narzędziami – skutecznych technik uczenia się. Temat poznawczy może zmieniać się każdego dnia – ale wciąż będziemy zadawać sobie pytanie „Jakie techniki są najskuteczniejsze? ‚ Więc w ten sposób koncentrujemy się na procesie uczenia się, w takim samym stopniu jak na samym temacie czy też zagadnieniu.

Wiedzą, jak ocenić swoją pracę.

W filmie szkoleniowym pokazuję ‚Rubrykę’ lub Skalę Kryterium Sukcesu, która z powodzeniem odniosła sukces w wielu klasach. Pomaga skupić się uczniom na tym, co jest ważne w bieżącym zadaniu i umożliwia im postawienie realistycznej oceny, jak dobrze wykonali zadanie, oceniając się według prostej skali 1-5.

Możesz myśleć, że uczniowie przeceniają swoją pracę – ale po kilku samoocenach będziesz zaskoczony, jak trafnie oceniają swoją pracę i jak są w tym realistyczni.

Gdy raz ocenią się jak poniżej mając na uwadze swoje życie, pojawia się pytanie – co muszę zrobić, aby zrobić to jeszcze lepiej?

To pozwala nam uzyskać informację zwrotną – która jak wiemy, jest w samym sercu dobrego nauczania.

Wypełniona Skala Kryterium uczenia się jest pokazana tutaj. Nauczyciel został jednoznacznie poinformowany o tym, czego szuka a uczeń ocenia się na podstawie kryteriów.

Uczą się tego samego tematu w więcej niż jeden sposób.

Mózg przechowuje dostarczane wzrokowe, słuchowe i fizyczne informacje w różnych lokalizacjach. Więc, im więcej sposobów, dzięki którym uczysz się, tym więcej tworzysz szans dla lepszego zapamiętywania i dogłębnej nauki.

Według neurologa Judy’ego Willisa: „Im więcej jest miejsc w mózgu, które przechowują dane na dany temat, tym więcej istnieje między nimi korelacji. Oznacza to że, uczniowie będą mieli więcej możliwości, by wydobyć każdy z tych powiązanych (pokrewnych) kawałków danych z wielu obszarów magazynowych w odpowiedzi na każde zawołanie czy też zapytanie. To połączenie danych oznacza, że się czegoś nauczyliśmy, a nie tylko po prostu zapamiętaliśmy. (“Brain Based Learning,”)

Więc zachęcaj uczniów aby podeszli do tematu a sposób nieco odmienny: czytając, słuchając ciebie, oglądając wideo, tworząc mapy myśli lub kreując inne wizualne organizatory czy też chociażby omawiając temat z innymi. To jest właśnie Wieloraka Inteligencja/ Wielokrotna Możliwość Uczenia się ( Na wiele sposobów).

Dlatego technika odwróconego sposobu nauki może działać tak dobrze. Obrócona sesja uczenia się, odwraca normalną kolejność nauczania. Temat jest opracowywany w domu, w dowolnie wybranym przez siebie czasie, często poprzez oglądanie filmów lub czytając materiały i robienie notatek. Następnego dnia uczniowie dokańczają zadanie w klasie, aby wykazać, że rozumieli zagadnienie.

Jednym z zadań jest najczęściej praca w grupach, aby przygotować podsumowanie. Podczas wykonywania zadania, nauczyciel może chodzić po klasie i korzystać z rozmów, aby ocenić, jak dobrze temat jest zrozumiany. Nauczyciel może wtedy wyjaśnić jakiekolwiek niejasności, zanim zostaną one potraktowane jako błędy w zrozumieniu.

Potrzeba wiedzy szeregu możliwości strategii uczenia się, jest odzwierciedlona przez potrzebę studentów do korzystania z różnych zasobów, z których można się uczyć. Jest to szczególnie ważne w dobie internetu, gdzie jedno źródło może być źle ukierunkowane lub tendencyjne.

Pracują razem i uczą innych.

„Najlepszym sposobem, aby nauczyć się uczyć”. Już od czasów rzymskich, wiemy, że aby sprawdzić, czy rzeczywiście coś rozumiemy, jest uczyć tego samego kogoś innego. „Docendo discimus” – Uczymy się przez nauczanie” powiedział Seneka jak wszyscy wiemy! Ponieważ, jako nauczyciel, wiesz, że aby nauczyć kogoś innego, należy temat wyłożyć logicznie i znaleźć różne sposoby, aby go wyjaśnić. Rezultatem jest lepsze zrozumienie i jak pokazują badania lepsze wyniki testów zarówno dla nauczyciela jak i jego uczniów.

Jest to także przyjemniejsze dla obu stron, i przynosi pozytywne emocje w relacji nauczyciel uczeń, uczeń uczeń i vice versa, kiedy student podejmując się nauczania czuje się odpowiedzialny i miejmy nadzieję co za tym idzie – dumy, gdy drugi uczeń (s) odnosi sukces.

Badania Johna Hattie’go oraz badania przeprowadzone przez eksperta strategii uczenia się Roberta Marzano, wskazują przekonanie iż Kooperatywne Uczenie się jest jednym z 5-ciu najlepszych strategii uczenia się. Co więcej kooperatywne uczenie się, w którym odnosimy sukces, nie jest tylko przydzieleniem uczniów do grup, ale musi być ustawione w odpowiedniej hierarchii, by odnieść sukces – opiszę jak to zrobić w serii wideo.

Jako przykład, kilka lat temu opracowałem strategię powtórzeniową, która jest skuteczna i zabawna. Pod koniec głównego tematu, można zaprosić studentów do pracy w grupach, aby opracowali zarys dla dokumentacji TV aby nauczyć publiczność konkretnego tematu.

Ich zadanie to stworzyć debatę i dostosować ją do struktury programu telewizyjnego, w scenie otwierającej – początkowej przyciągnąć uwagę publiczności, wizualnie będą potrzebne triki telewizyjne w tym animacje, zarys scenariusza, trochę muzyki i decyzja kto może przedstawić i prowadzić ową debatę. Budżet jest nieograniczony, więc mogą wynająć swoje ulubione gwiazdy filmowe!

To potężna, ale i zabawna forma powtórzeniowa, która pokazuje, jak się uczyć ucząc. Studenci uczą się, jak wytłumaczyć to, co wiedzą, w taki sposób, aby inni mogli zrozumieć, pojąć i zapamiętać.

Łączą, jak się uczą.

Kiedy dowiadujemy się czegoś nowego, umiejętnie uczący się zawsze znajdzie sposób, aby podłączyć to z tym, co już wie. Nie uczysz się tematu w izolacji – trzeba „dopasować ” go do tego, co już wiesz, aby „miało to sens”, było rozumiane i pozostało w pamięci.

Osiągniesz tę strategię zadając bezpośrednie pytania: Jak to wpisuje się lub odnosi do tego, co już wiem? Czy to kłóci się z moim światopoglądem, a może wzmacnia to co już znam i wiem ? Gdzie mogłem zobaczyć wzór lub przykład czegoś takiego do tej pory?

Coś nowego łatwiej zrozumieć, gdy można porównać to z czymś znanym. Elektron krążący wokół jądra jest łatwiejszy do wizualizacji, jeśli jest porównywany do obracającej się planety wokół Słońca.

Oczywistym jest, że nauczyciel będzie to robić – ale studenci powinni być zachęcani do podejmowania własnych powiązań i skojarzeń. Mapa myśli jest doskonałym narzędziem do dosłownego pokazania takich połączeń.

Nieustannie zgadują i próbują się.

10- cioletnie badania wykonane przez Ohio State University wykazały, że studenci podlegający częstym (cotygodniowym) testom pokonali innych studentów nawet o 24% – a największą korzyść odnieśli uczniowie z niższych klas. Lider badań, Bruce Tuckman, przyznał, że jego uczniowie nie lubili cotygodniowych testów z początku, ale gdy zobaczyli lepsze wyniki, docenili ich skuteczność.

Strategia ta została potwierdzona jako bardzo udana w artykule z 1-go sierpnia 2015 r w Scientific American. Wyjaśniając tam, że użytecznym jest zdawanie tony egzaminów ponieważ „za każdym razem,gdy student przywołuje wiedzę z pamięci, jego pamięć ulega zmianie. Jego wyobrażenie umysłowe staje się silniejsze, bardziej stabilne i bardziej dostępne, w sensie rozwoju naszego umysłu i świadomości.

Jeffrey Karpicke, profesor psychologii poznawczej z Purdue University, nazywa to „praktyką pobierania/odzyskiwania” i potwierdza:”. Przywołując informacje, które mamy już przechowywane w pamięci, jest to wydarzenie bardziej wydajne niż uczenie się przechowywania tych informacji w pierwszej kolejności”.

Setki badań wykazały, że praktyka pobierania jest lepsza na poprawę retencji niż większość innych uczących metod. Praktyka odzyskiwania jest dużo lepsza niż większość zwykłych strategii badawczych uczniów: podkreślenie i ponowne czytanie swojej notatki czy podręcznika, pokazuje że, ostatnie powtarzanie to jedno z najmniej skutecznych metod.

Wszystko to wpisuje się w badania, początkowo przeprowadzone na Uniwersytecie w Teksasie, które wykazały, że najlepszym sposobem na konsolidację wiedzy było „rozmieszczenie wzoru testu”. Uczysz się tematu dzisiaj, dokonujesz przeglądu kluczowych faktów jutro, potem w przyszłym tygodniu, w przyszłym miesiącu i wreszcie przed egzaminem („Wpływ Rozproszonych praktyk w zakresie długoterminowej sprawności” N.D.). Ten wzór był mierzony w ilości do 400% jako bardziej skuteczny, niż zwykła praktyka uczenia się dzisiaj, a następnie wkuwania ponownie miesiąc później, tuż przed egzaminem.

Zdecydowanie zachęcam, do tego rodzaju „testowania”, które jest określone studentom jako „quiz” lub nawet „praktyka odzyskiwania” – ta kwestia może być wyjaśniona uczniom z wyprzedzeniem, dlaczego to działa i w jaki sposób będzie im to pomocne.

Oczywistym jest, że wprawni uczniowie powinni regularnie testować się zarówno z bieżącego, jak i poprzedniego materiału w celu utrwalenia go w swojej pamięci długoterminowej. Mogą to zrobić z kumplem ze studiów lub za pomocą kart pracy. Ta częsta praktyka odzyskiwania powinna być wzmocniona poprzez niskie natężenie, szybko dostarczając testy w klasie.

Badanie na Columbia Gimnazjum Ohio zmierzyło wyniki dwóch dopasowanych grup studentów. Grupa 1 uczyła się i weryfikowała konwencjonalnie. Grupa 2 uczyła się i była testowana trzy razy w ciągu trzech tygodni, udzielając odpowiedzi przy wykorzystaniu tablicy multimedialnej, aby było zabawniej.

Grupa 1 średnio uzyskiwała C + (3+), Grupa 2 średnio A- (5-). Taka sama ilość czasu spędzonego nad problematyką oznaczała – średnio jeden stopień wyżej!

Zostało to potwierdzone przez profesorów Jamesa Pennebaker’a oraz Samuela Gosling’a z University of Texas w Austin, którzy stwierdzili, że częste natężenie testowania okazywało różnicę osiągnięć między uczniami, a nawet poprawiło wydajność nawet w klasach, w których nie było używane. Czemu? Ponieważ uczeń uczył się jak się uczyć.

Chodzi o to, aby pamiętać, że testowanie się jest sposobem, aby nauczyć się lepiej, a nie elementem techniki oceniania.

Traktują błędy jako informację zwrotną, a nie niepowodzenie.

Jedną z trzech najbardziej skutecznych strategii nauczania według badań Johna Hattie’go jest twórcza informacja zwrotna. Wyjaśniając studentom, co jest słuszne, a co złe w ich pracy – najlepiej jest, kiedy odbywa się to w trakcie wykonywania i omawiania powtórnie problematyki. Podsumowującą informacją zwrotną jest oczywiście, ocena lub znak.

Podczas gdy ocena jest wyznacznikiem jakości, nie mówi studentom co zrobić, aby coś poprawić, ulepszyć. I to jest klucz. Umiejętni słuchacze będą zadawać sobie pytanie:

„Jaki był mój błąd i dlaczego go popełniłem?”

„Co zrobiłem dobrze, a co mogłoby być lepiej?”

„Co mogę zrobić, aby przestać robić tego typu błędy w przyszłości?”

„Czy jest to jeden z modelowych błędów”?

Są jak lustro.

Marsha Lovett jest dyrektorem Centrum Wyższego Nauczania oraz Edukacyjnych Innowacji na Uniwersytecie Carnegie Mellon w USA oraz jest ekspertem w dziedzinie „kreatywnego-poznawania (metakognitywnego), zdolności już wspomnianej wcześniej, z myślą o własnej nauce.

Kilka lat temu stworzyła praktyczny sposób, aby skłonić studentów do refleksyjnego angażowania się po teście. Ona nazywa to „egzaminowym rozpakowywaczem”.

Kiedy nauczyciel oddaje oceniony test studentowi, wraz z nim załącza dosłownie kawałek papieru owinięty wokół samego testu. Na tym pasku znajduje się lista pytań i krótkie ćwiczenie, które uczniowie powinni wypełnić i oddać. Owijka, którą Lovett stworzyła do egzaminu z matematyki obejmuje takie zagadnienia jak:

Na podstawie powyższych szacunków, co zrobisz inaczej przygotowując się do następnego testu? Na przykład, czy zmienisz swoje nawyki pracy lub spróbujesz położyć większy nacisk na szczególne umiejętności? Proszę, bądźcie konkretni. Ponadto, co mogę zrobić, aby pomóc?

Wersja inna brzmi: Na podstawie udzielonych odpowiedzi na powyższe pytania, wymień przynajmniej trzy rzeczy, które można zrobić inaczej przygotowując się do następnego testu. BĄDŹ KONKRETNY.

Chodzi o to, aby uczniowie myśleli o tym, co zrobili i jak usprawnić procesy, których używają. Uczniowie proszeni są, aby pisali swoje reakcje i zamierzone działania na swoich „owijkach”, a następnie wręcza się ową owijkę przed kolejnym testem.

Oczywiście, jest z tym więcej pracy, niż tylko rozdanie 14/20 ocen. Ale w miarę upływu czasu, powtarzające się odsłanianie z tego opakowania kokardy informacji zwrotnej może pomóc studentom rozwijać zdolność do monitorowania i własnego-korygowania swoich procesów -mentalnych, a to w końcu oszczędzi czas nauczyciela i zaowocuje sukcesem.

Mają jasne cele i biorą odpowiedzialność.

Jedną z najbardziej przydatnych rzeczy jaką nauczyciel może zrobić, to być bardzo precyzyjnym podczas przedstawiania zadania, zwracając uwagę dokładnie na to, czego on lub ona szuka – stawiając bardzo jasne cele i kryteria sukcesu jak już przedstawione zostało to powyżej. Następnie uczeń ma jasno określony cel, czego oczekuje i może ocenić się sam.

Umiejętnie uczący się będzie jednak ustanawiał swoje własne cele. Ideą tych działań jest posiadanie przez każdego Osobistego Planu Uczenia Się. Zazwyczaj jest to jedno-stronicowy plan stworzony przez studenta, jednakże jest on omówiony i udoskonalony w drodze dyskusji z nauczycielem i rodzicami.

Plan ten zachęca studenta do refleksji na temat swoich mocnych i słabych stron kształcenia oraz zidentyfikowania braków-luk w umiejętnościach i uzmysłowienia sobie jak zapełnić te luki. W późniejszych latach szkolnych, uczniowie powinni również zastanowić się, jakich umiejętności mogą potrzebować, aby osiągnąć cel.

Osobisty Plan Uczenia Się – następnie wymaga się od studenta aby dźwigał kamienie milowe na drodze edukacji do zdobycia swojego spersonalizowanego celu. Pod koniec roku, słuchacze sami ocenią jak daleko dotarli, aby osiągnąć wyznaczone cele.

Zaletą Osobistego Planu jest to, że zachęca do podjęcia odpowiedzialności personalnej, a jednocześnie daje nauczycielowi lepszy wgląd do wymogów, potrzeb i aspiracji każdego studenta – tak aby lepiej dostosować pomoc i wsparcie.

Ideą napędową jest przekonanie, że uczniowie odczuwają silniejsze poczucie odpowiedzialności za swoją edukację, jeśli zdecydują, czego chcą się uczyć, jak mają zamiar się tego nauczyć, i dlaczego oni muszą się tego nauczyć, aby osiągnąć swój osobisty cel.

Wnioski

W dzisiejszym szybko rozwijającym się świecie, wszystko co wiesz, szybko może stać się nieaktualne, ale posiadanie wiedzy i świadomości, jak się uczyć jest umiejętnością niezbędną i ułatwiającą życie.

Kiedy uczeń rozumie, że częścią jego pracy w klasie jest nabycie umiejętności uczenia się, aby sprostać każdemu wyzwaniu, zanim dotrze do etapu pracy – każde szkolne zagadnienie staje się istotne.

Colin Rose

Źródło:

http://www.ine.com.pl/raporty/10-nawykow-uczniow-odnoszacych-sukcesy/

5 Ways to Promote Your Students’ Intrinsic Motivation to Learn English

5 Ways to Promote Your Students’ Intrinsic Motivation to Learn English

Intrinsic and Extrinsic Motivation for Learning English

Motivation can be categorized into two types: intrinsic and extrinsic.

Intrinsic motivation is a drive that comes from within a person. People are intrinsically motivated when they enjoy doing an activity.

Extrinsic motivation is a drive that comes from outside of a person. People are extrinsically motivated when they want to gain a reward (like a prize or a good grade) or avoid a punishment.

Generally, when someone already has intrinsic motivation, rewarding them can actuallydecreasetheir intrinsic motivation, making them less interested in the activity and therefore decreasing their performance.

However, when someone isn’t interested in a subject—meaning they have no intrinsic motivation to learn about it —giving rewards can get them to participate in the activity, which might then spark some intrinsic motivation within them. Extrinsic motivation can lead to intrinsic motivation.

Though this isn’t always the case, most ESL students already have intrinsic motivation to learn English. They have a goal in mind, whether it’s related to business, academics or something else, and English is necessary for them to reach their goal. So they want to engage in learning the language.

With that in mind, too much praise or extrinsic motivation can actually hinder their learning. That’s why your students will perform best when you focus on motivating them intrinsically rather than extrinsically. In other words, encourage their already present desire to learn rather than tempting them to learn with external rewards.

Motivating Students to Learn English with 5 Smart Tactics

1. Make Class Communicative

One way to encourage your students’ intrinsic motivation is to make class communicative.

Part of the joy of language is using it to communicate. Language learners get a rush when they can successfully translate their thoughts into words and get their points across.

Aside from the fun of communicating, it’s also what most students want to get out of learning English. In other words, that’s where their intrinsic motivation lies—they’re already eager to be able to communicate in English for their own reasons.

For some students, their goal is communication inbusiness. For others, their goal is to communicate during theiradvanced studies at an English-language university or college. Still others want to explore the world and will use English to travel and connect with people all over the globe.

The more we encourage our students to communicate in class, the more motivated they’ll be. They’ll see that they’re accomplishing their goals even as they’re learning, and the success and achievement will make them readier to learn.

How can you make your class more communicative?

Group activities are a great way to make class communicative. Get students using the language that they already know to work together to accomplish something.

Use seating to your advantage and ditch the traditional rows and columns. Arrange student desks to make larger tables to encourage communication among them.

If you haven’t tried it yet, give thediscovery grammar methoda shot. Give students a grammar worksheet with the answers already in the blanksbeforeyou teach the grammatical concept. Then challenge groups of two or three students to examine the answers and see if they can figure out the rule on their own. That way they’ll be communicating as theyfigure things out on their own.

Aflipped classroomis another great way to give communication center stage in your classroom. A flipped classroom turns tradition on its head by assigning instructional material to be completed at home and then uses classtime for extension, practice and deepening activities, in other words putting language to use through communication.

When all else fails, keep your class communicative by minimizingteacher talk time(TTT). The less you talk, the more your students will be talking, and that means they’ll be putting their language knowledge to work.

2. Make English Practical

People don’t like doing things that are pointless. They want to know that there’s a purposebehind what they do even if the activity is as simple as digging a hole. You can stress purpose in your activities when you keep them practical.

One way to keep things practical in class is touse realiawhenever possible.Realiais just another way to say materials that are created with native speakers in mind.

Bringing realia into your classroom will make your students more prepared for what they’ll find outside your classroom walls. ESL-targeted materials tend to have simpler grammar and vocabulary, which is great when you’re just learning English, but not great when everything encounteredoutsidethe ESL classroom isn’t adjusted for people who are still learning.

Project-based learningis a great way to keep things focused on reality, since it starts with a true-to-life problem and asks students to solve it. In project-based learning, students work through a series of steps to come to a solution to that problem. This series of steps may include: listing the information necessary for coming to a solution, breaking down the different steps they’ll have to take to solve the problem, gathering the necessary information, coming to a conclusion and presenting their solution.

The process is more important than the final product, since that’s where students are really putting their language knowledge to use. Focusing on the process also helps to motivate students the right way because you’re not focusing on the extrinsic motivation of a grade at the end of the project. Rather, you’re stressing successful communication throughout the process.

Role playingis another way to stayfocused on the practical. Giving students real-life situations they’re likely to encounter in the outside world will give them a chance to practice for the future in a safe environment.

3. Make Class Fun

Making class fun is a surefire way to up intrinsic motivation levels.

When students are having a good time, they’ll be more engaged in learning. Their motivation will come from them rather than from you. You just have to find the best ways to help your students have a good time while they learn.

Here are some strategies you can try:

Use social media in class. You can have great conversations with friends and strangers alike when you put yourself out there on social media. By including it in your class, you’re not only making language use practical, you’re also bringing something studentsdo for fun into their learning. Try having them write short posts forFacebook,TwitterorInstagram, orstart a class blogand have students write the posts and respond to comments from their classmates as well as the world at large.

Invitepop cultureinto class. People love movies, magazines and contemporarymusic. Use them in class for listening activities, reading activities or to learn new vocabulary. Get yourselves out of the textbook and start readingPeoplemagazine. Use a movie as the basis for event sequencing, writing a summary or a cloze listening activity. Pay attention to the music your students like, the types of movies they watch and what they enjoy on TV. Then includethese resources whenever possible to guarantee that they’re motivated and engaged with the activity.

Gamify your lessons! I’ll be honest. I love using games with my students. They’re highly effective ways to teach vocabulary and use grammatical structures. Some of my favorites areScrabble,Scattergoriesand Charades. And you don’t have to feel tied to the traditional rules, either. There are plenty of ways tochange up traditional gamesto make them even more fun for your ESL students in class.

4. Forge Relationships

Generally speaking, people don’t care what you know until they know that you care. That’s why forging relationships with your students is so important. Particularly if you’re teaching international students, you may be the only English speaker they see or speak with on a regular basis. Supporting your students is something you need to do before you can motivate them.

You can let your students know that you care about them and where they come from by encouraging expressions of culture in class. Be on the lookout for any opportunities to have students share their values, beliefs and traditions.

Also, take some time every day to relate to your students on a personal level. Ask them how their weekends went. Encourage them if they seem down. Let them know that you’re there for them in any way.

Though it may seem like you’re “wasting” valuable classtime with chit-chat, the bonds you form during those minutes are the foundations of successful relationships withyour students.

5. Give Feedback

Alwaysconsider feedbackcarefully.The right quantity and quality of feedbackis important for forging the right relationships with your students.

If you spend too much time correcting every error they make, you’ll end up estranging your students. They may respect your knowledge, but they won’tfeel connected to you personally.

It’s important to givepositive feedback,like compliments and encouragement,as well ascriticism. When you have criticism to give, it’s better to deliver it alongwithsome positive feedback.Something difficult is a lot easier to hear when it’s preceded and followed by something positive. That way no student will feel like you’re picking on them.

You don’t have to be the only source of feedback for your students, either. Encouragepeer feedbackandself-evaluation, and make time for all this in your lesson plans each day. Your students have valuable things to share with their classmates. Be sure to make it possible.

It’s also great tocelebrate achievementson a regular basis. This doesn’t mean rewarding every action your students perform. That type of extrinsic motivation will only serve to demotivate them, or it will feel disingenuous. No, I mean taking time out to talk about the things your students have accomplished and giving them the space to brag on themselves a little. Go around in a circle and have everyone share something they believe they did well that day, that week or that semester. Have their peers give them a round of applause, compliments or “snaps” to celebrate!

Motivating students is a part of every teacher’s job.

And while honey and vinegar may be great in the kitchen, the best kind of motivation comes from within your students themselves.

When we encourage intrinsic motivation in the members of our classes, we set them up for success even after they leave our classrooms.

Źródło:

http://www.fluentu.com/blog/educator-english/motivating-students-to-learn-english/#

20 Fundamentals: What Every Teacher Should Know About Learning

What makes a teacher successful?

Having an expertise in reading, writing, math or science is necessary, but the ability to transfer that knowledge into another person is what makes an excellent instructor stand out. What good is it if a teacher has all the facts, but cannot communicate them in a way that others can comprehend?

Aside from comprehending the curriculum content, teachers should have a basic understanding of how people acquire and absorb knowledge. The following list highlights 20 principles of learning every teacher should know.

1. Students Learn Differently

It may seem obnoxiously obvious, but how many classrooms are currently designed with one learning style in mind?

Worksheets and flashcards work well for students who absorb knowledge visually, but for a child who needs to hear the information in order to grasp it, traditional methods of teaching force him or her to use a physical sense that is not as well-developed.

The visual learner doesn’t have the same opportunity to stretch his or her other senses. If a teacher comes to the classroom with the basic knowledge that students learn differently, they will be better equipped to arrange the lessons in such a way that all senses are activated.

2. Use It Or Lose It

Using information is how it becomes knowledge.

Revising knowledge over a lifetime is how it becomes wisdom.

Learning can’t be about coverage, and is not “set it and forget it.”

3. Consider Kinesthetic Learning

Of the different learning styles, the kinesthetic learning is the hardest bunch to teach in a traditional setting. This learning is about movement–touching, feeling, and moving through knowledge, which requires space and opportunity that many traditional classrooms do not allow for.

Kinesthetic learning benefits from students trying something, watching it fail, and taking that knowledge forward. While this can be difficult logistically with a large class, implementing kinesthetic strategies will not just help a few kids, but your own approach to how students learn.

4. There Are Seven Learning Styles

How exactly “learning styles” should be used depends on who you speak to. It is true that learning styles are among the most misunderstood facets of modern education. It isn’t true that there are “kinesthetic learners,” but is is true that there is “kinesthetic learning.” Key difference.

Taken from Learning Styles Online.

Visual: Using sight

Auditory: Using songs or rhythms

Verbal: Speaking out loud the information

Kinesthetic: Using touch and taste to explore the information

Logical: A more mathematical approach to concepts

Interpersonal: Learning in groups

Intrapersonal: Learning alone

5. Make It Relevant

Information is only stored permanently when it relates to day-to-day living. For example, math concepts must be reinforced in real life examples or the student will have no reason to absorb the information beyond the exam.

History is one of the more difficult subjects to bring into the present, since it mainly deals with past events, dates, and people. Finding strategies to bring it to life will help with learning.

As much as possible, history should be experienced through first-hand accounts, museums, field trips and other enrichment activities.

6. Failure Is a Fabulous Teacher

People learn from failure. In fact, ask any major successful person what helped them and usually it will involve a story that harkens back to a big “mess-up”. Failure teaches even better than a perfect score on a test.

Classic grading systems don’t help with this theory, as grades have become inflated, feared, and used as judge and jury about who learned what. Contrary to popular belief, learning from failure is anything but easy. It’s not just about “reflecting” upon what you did.

If you’d like to read about failure and learning, check out this Harvard Business Review article – the article is mainly about organizations but its lesson apply as much to classrooms.

7. Integrate The Curriculum

Rather than keeping each subject separate, curriculums that use thematic units work well to blend knowledge together in a way that is useful and memorable.

For example, a unit on Egyptian history could incorporate history lessons, a unit on linguistics and language (with the hieroglyphics), a science unit (physics and the building of the pyramids), a writing unit (a report on a child’s favorite Egyptian monument), and reading a book about the ancient culture.

8. Define “Learning”

The word “learn” has various definitions. In the classroom, it can be the ability to spout back facts and information on a test. While this is one form of learning, there are other forms of learning that are just as important. Taken from Route Ledge Education:

Memorization

Acquiring facts or procedures

Understanding reality

Making sense of the world

9. Care For Introverts

When Susan Cain released her book, Quiet: The Power of Introverts in a World That Can’t Stop Talking, earlier this year, it drew a lot of attention onto an important topic: introversion vs extraversion. The debate, of course, reached the classroom and according to an Edweek article, teachers might be against their introverted students.

Are you?

It’s easy to assume that “group work” is always the best approach. That students who raise their hands are attentive. And that students who prefer to work alone are loners. All of which, are not necessarily true.

10. Create Space

This is a psychological and logistical suggestion. Creativity is the birthplace of true learning, where a student can initiate thoughts, ideas, problems, and make connections between concepts.

Creativity requires the activation of the right side of the brain. Space allows the opportunity for creativity to ignite. Logistically, give students a place to stretch out, move away from a desk, or gaze at the sky outside. In the context of a lesson, allow for brainstorming sessions. Leave gaps in the order so students can create their own projects using the facts and theories in the lesson.

A teacher enables a student to learn when he or she becomes a quiet mentor on the sidelines, rather than the dictator of every move or step.

11. Brief And Organized “Bites”

When a person wants to memorize a phone number, they divide the digits into easy to remember patterns.

This is because the brain struggles to hold onto a long list of numbers, but can do so when they are organized meaningfully. The same principle applies to lectures. A 30-minute lecture that is not structured with categories, or organized into easy-to-recall bullets, will not be as effective.

Using another example, the media produces the news in sound bytes because they know they only have a small window of time in which to grab a person’s attention; teachers would do well to study the marketing techniques of media in order to assemble information that is retainable.

12. Use Several Different Angles

For example, if a science teacher is lecturing on photosynthesis, the students will benefit from hitting the same concept at different angles.

First, the teacher explains the overarching concept. This provides framework and context. Second, he explores each part of the process in greater detail. Third, he explains the whole process again, this time encouraging students to ask questions. Fourth, he asks the students to explain it back to him.

Finally, he takes the process and inserts it into a relevant everyday situation that stretches the students to apply the information in a real life example. As he reinforces the concept with different angles, the brain is better able to organize the information. Trying to hit all of the points in one explanation will overwhelm most students.

13. Proper Method For The Material

In the quest for “deeper” learning, some professors might dismiss the concept of shallow learning; the simple recall of theories, facts, and rules. However there is some validity to rote memorization and the ability to regurgitate rules and facts, depending on the information.

For example, to learn the multiplication tables from 0-12, shallow learning is helpful (flash cards, timed quizzes, etc.). However, implementing this technique for a history lesson will not serve the subject matter.

A student may know all the dates of important world wars, but without understanding the social themes and lessons learned from these atrocities, have they really absorbed the importance of studying history?

14. Use Technology

Never before in human history has there been such unparalleled access to knowledge and information. With the tap of a tablet or smartphone, a student can get instant answers to questions that used to mean a trip to the library’s dusty encyclopedia section.

This means that memorization is no longer as necessary as it once was 100 years ago. Oral traditions and the passing along of information verbally are nearly extinct. Rather than resist the advance of technology, teachers can take the opportunity to go deeper with students, since they do not have to waste time trying to drill facts that are a fingertip away.

Rather, explore themes, study deeper sociological issues, teach the art of invention and creativity, discover the philosophy of critical thinking, and encourage innovation.

15. Let Them Teach

One of the most effective methods for absorbing knowledge is to teach the knowledge back to another. Provide students with ample opportunity to give lectures, presentations, and develop lesson plans of their own.

Teachers can instruct students to create a lesson plan for a much younger child, even if the concept is difficult. This forces students to simplify the theory, find relatable stories and real life examples, and deconstruct the concepts into bite size pieces.

16. Create Hunger And Curiosity

When students are interested in a subject, their ability to learn greatly increases. They have more focus, tenacity, initiative, engagement, and investment in the material. Teachers can give students the freedom to choose their own topics, which enhances a class that may be stuck in a rut or lacking motivation.

Learning how to whet a student’s appetite for information sets them up to go after the answer with a sense of hunger.

17. Brainstorming Not Always Effective

The age old saying, “Two heads are better than one,” is very true. Brainstorming is thought to be the birthplace of profound ideas.

But new studies suggest that that may not be true. Brainstorming introduces groupthink – a psychological phenomenon where the group forms its own beliefs – and when it doesn’t, the most charismatic individual tend to take over.

In fact, Jeremy Dean of Psyblog wrote about the subject,

“… Why not just send people off individually to generate ideas if this is more efficient? The answer is because of its ability to build consensus by giving participants the feeling of involvement in the process. People who have participated in the creative stage are likely to be more motivated to carry out the group’s decision.”

In other words, groups are not where ideas are born. Groups are where ideas are evaluated.

18. Forming Habits

Psychologists agree that it takes approximately 30 days for a new habit to form. Parents who are teaching children a new routine (like brushing their own teeth) have to help their child for at least 30 consecutive days before the brain turns to “auto-pilot”.

This is the point at which it becomes a regular habit.

In learning, the same concept applies. Teachers can explain to students the importance of daily study rather than cramming information the night before. The small, incremental, and daily rehearsing of information paves a path in the brain that remains permanently.

Study habits can become regular with guided encouragement to keep going while the brain catches up to the new norm.

19. Learning Feedback Matters

In the same way that failure stretches a person, learning feedback is crucial to how students learn. When they can understand their strengths and weaknesses, accept and receive constructive criticism, and be redirected to the areas that need assistance, the overall process of learning is enhanced.

That much you probably already know.

But studies have shown that when you give feedback matters just as much as what feedback you give. Imagine taking a pill now and being able to see its effect in 5 years vs in 24 hours.

20. Teach How To Learn

“Learning” is an abstract concept to many. By helping students understand the art of learning, the techniques of learning, as well as the different learning styles, they will be empowered by the process. It can be discouraging when a new topic or theory is evasive or difficult.

Students who understand how to learn will have more patience with themselves and others as they grasp new material.

Źródło: https://www.teachthought.com/pedagogy/20-fundamentals-what-every-teacher-should-know-about-learning/

What Every Teacher Should Know About Technology

What Every Teacher Should Know About Technology

Ed-tech professor Bernie Poole identifies six essential technology-related skills every good teacher should possess -- or acquire.

There's no getting away from it; technology in schools is here to stay. But technology must be integrated effectively if it is to make a difference in the way teachers teach and students learn. What are some of the essential technology-related skills every teacher should possess?

PRODUCTIVITY TOOLS

Every teacher should be proficient in the use of productivity tools.

Teachers have to process many different types of data. Productivity tools (word processor, spreadsheet, database, and presentation software) are available on all computers and are the obvious tools to use for most teaching and learning tasks - and yet, it's probably true to say that 80 percent of computer users know only 20 percent of what a computer can do.

Most teachers consider themselves competent using a word processor, but are they? Are you? Do you know how to do mail merge (which involves familiarity with databases)? Do you know how to incorporate pictures into text? Do you know how to use indent markers? Do you know how to create columns of text? Do you know how to use tables? Those are not advanced word processing skills, by any means. The modern word processor is a multimedia tool. Its skillful use can enable capable teachers to create a host of visually attractive, information-rich learning materials. Every teacher should learn how to use it well.

Every teacher also should know how to capture numerical data in a spreadsheet, use formulas to manipulate that data, and display it in charts and graphs.

Every teacher should be familiar with presentation software such as PowerPoint -- not because presentation tools make great slide shows for teachers, but because they make great slide shows for students. Remember, we teach for one purpose and one purpose only -- to help students learn.

Drawing tools, which can bring out the creative artist in even the most artistically challenged teacher, often are bundled in with productivity software. Drawing tools, combined with other productivity tools, are invaluable for spicing up handouts, worksheets, slides, and the like. Drawing tools are cool. Check them out!

Teachers need to be skilled in the use of productivity tools, not just because they are the best tools for teaching, but also -- and more importantly -- because they are excellent tools for learning.

TROUBLESHOOTING

Every teacher should be able to troubleshoot technology-related problems that commonly crop up in the classroom.

For example, you should know that when a computer is behaving oddly in any way, the simplest solution often is to turn off the computer and then turn it back on. Sometimes plugs work loose from their sockets or disks get stuck in drives. Technology-using teachers should know how to do those and myriad other basic computer troubleshooting tasks.

TECHNICAL ASSISTANCE

Every teacher should know where to go for technical assistance.

Sometimes technical problems arise that are beyond a teacher's competence. Good schools will have responsive and skilled technical staff available full time. The technology-using teacher should establish a good working relationship with tech staff and know how to get in touch with them when the need arises.

WEB RESOURCES

Every teacher should be familiar with what's available on the Web in his or her subject area.

The Web is a magnificent resource for teaching and learning -- and getting better by the day. Conscientious technology-using teachers take time to research what's available so that they can enrich the learning experience for their students. Web sites such as Education World are good places to start.

SEARCH SKILLS

Every teacher should have well-honed Web searching skills.

Searching the Web has become an essential skill for all computer users. Teachers today spend a lot of time online looking for multi-media resources as well as for general informational material to use with students. Almost anything you can imagine is available on the Web -- if you only know how to find it.

INTEREST AND FLEXIBILITY

Every teacher should be open to new ways of doing things.

That is so important today! Almost on a weekly basis, technologies become available that can change -- and sometimes utterly transform -- the way teachers teach and children learn. Good teachers maintain an avid interest in new technologies with a view toward improving the effectiveness of their teaching. Robert Kennedy's famous line (quoting George Bernard Shaw) captures the essence of that recommendation: "Some men see things as they are, and say 'Why?' I dream of things that never were, and say 'Why not?' "

Good teachers should be constantly on the lookout for ideas about how to do a better job in the classroom. One of the best ways to do that is to join an online discussion group, where teachers get together in an open e-forum to share ideas about teaching and learning. One excellent discussion group is the EDTECH listserv -- and it's free to join. With approximately 3,500 subscribers internationally and about 8000 readers, EDTECH plays an influential role in determining the future direction of education technology.

For more information on listservs, see the Education World articles Add Your Name to a Listserv - Today! and Stand By Me: Using Listservs to Collaborate with Other Educators.

About the Author

Bernie Poole, an associate professor of education and instructional technology at the University of Pittsburgh at Johnstown, Pennsylvania, has been a teacher since 1966. For the first 15 years of his career, he taught English, history, French, or English as a foreign language primarily to middle school children in England, Nigeria, and Saudi Arabia.

Article by Bernie Poole

Źródło: http://www.educationworld.com/a_tech/tech/tech227.shtml

Ideas for effective large-group learning and teaching
Rola muzyki i piosenek w nauczaniu języka angielskiego

107total visits,1visits today